WORKSHOPS | Uncloud

Every feeling changes the material of the world
Every encounter leaves a trace.
Not only in memory,
but in bodies,
objects,
sounds,
habits,
and matter itself.
Some experiences disappear almost immediately.
Others stay with us for years.
They slowly become part of who we are.

Dit werk volgt een transformatie door vier levensfasen, van kindertijd tot volwassenheid. De beelden zijn samengesteld uit homevideo’s, gevonden beeldmateriaal en fragmenten uit het dagelijks leven. Verwerkt met een op maat gebouwd GLSL-systeem lossen gezichten op in landschappen, wordt licht textuur en verliezen herinneringen hun vaste vorm.

De soundtrack is gebaseerd op Amor Fati van Near Stoic. De originele composities zijn subtiel bewerkt om de beweging en het ritme van het beeld te volgen. De installatie gaat verder dan de projectie. Een reflecterende vloer vangt het bewegende beeld op en stuurt het terug de ruimte in. De film verschijnt twee keer: eenmaal op de muur en eenmaal als een instabiele reflectie die bij iedere beweging van het licht verandert.

Alina Tikhonova is een in Parijs gevestigde kunstenaar en filmmaker die werkt op het snijvlak van film, installatie, scenografie en computationele media. Ze ontwikkelt immersieve omgevingen waarin bewegend beeld, digitale technologieën en materieel onderzoek samenkomen.

Skander Ben Yahia (Near Stoic) is een in Parijs gevestigde geluidskunstenaar en elektronisch muzikant die werkt aan muziekcompositie, liveperformance en sounddesign, met een focus op immersieve luisterervaringen. Naast zijn artistieke praktijk ontwikkelt hij projecten op het snijvlak van muziek, technologie en innovatie.

alinnatikhonova.xyz
skander-benyahia.webflow.io
@near.stoic

Een experimentele/elektronische A/V-performance rond een donkere, verleidelijke vrouwelijke aanwezigheid die machtsstructuren gebaseerd op uitbuiting en winst verstoort.

Manrira bestaat waar organische en digitale elementen botsen, samensmelten en transformeren. De sonische reis beweegt van dynamische songcomposities naar uitgerekte structuren waarin livebas, neo-klassieke elementen, etherische vocalen, drummachines, breaks en techno samenkomen.

In samenwerking met beeldend kunstenaar Ghazal Abedini.

Ambassade is een collectief dat zich richt op collaboratieve performance en audiovisuele kunst en de transformerende kracht van livemuziek verbindt met opvallend visueel werk. Ze creëren een sonische ruimte waarin filmische klanken, euforische ritmes en hedendaagse elektronische productie in harmonie naast elkaar bestaan.

Ghazal Abedini (Ghazalolo) is een in Amsterdam gevestigde Iraanse filmmaker die werkt met documentaire en cinematografie. Vanuit haar interculturele perspectief omvat haar poëtische visuele storytelling film, fotografie, design en onderzoek. Ze verbindt mondiale politieke thema’s met het intieme dagelijkse leven en breidt haar kritische benadering uit naar verschillende media.

Foto 2 door Amanda Flash

Een meerkanaals geluidswerk dat wordt uitgevoerd via een sculpturaal geluidssysteem van hangende tweeters. Het werk reflecteert op stem, lucht, adem en identiteit op de grens tussen ruis en volledige ontlichaming — met een verbeelding van plastic longen en door gas aangedreven stembanden.

In plaats van tot conclusies te komen, laat het werk zien hoe betekenis ontstaat: door nabijheid, herinnering, geluid, toeval, herhaling en de merkwaardige verbindingen die de geest legt. Het ontmantelt een lichaam en nodigt luisteraars uit in een vreemde innerlijke ruimte van zintuiglijke en linguïstische mutatie.

Andreas Tegnander is een in Noorwegen geboren componist en multimedia-artist, gevestigd in Nederland. Zijn werk onderzoekt perceptie, cognitieve vooringenomenheid en vertaling tussen zintuigen door middel van geluidskunst, installatie en technologiegedreven ruimtelijke interventies. Hij maakt onzichtbare of onhoorbare krachten waarneembaar met behulp van geluid, beweging, wind en omgevingsdata.

andreastegnander.com

Persfoto: mila elisabeth larvoll
Overige foto’s door Andreas Tegnander
Project ondersteund door SEAS: the art of sound
Onderzoek ondersteund door AFK

Tweeter-geluidssysteem ontworpen in samenwerking met Tomáš Potucek

SPHERICALS is een serie zwarte, bolvormige speakermodules die in een driedimensionaal raster hangen waar een geluidsveld doorheen beweegt. Het raster dient niet alleen om de speakers in de ruimte te positioneren, maar kan ook worden gezien als een ruimtelijke notenbalk, waarmee geluidsbewegingen kunnen worden genoteerd.

Arnout Killian werkt sinds ongeveer 1994 met opstellingen met meerdere speakers om elektronische geluidswerken op een specifieke ruimtelijke manier te presenteren. In de loop der tijd begon hij modulaire geluidsinstallaties te ontwikkelen: aanpasbare systemen die reageren op verschillende architectonische en akoestische omstandigheden, terwijl de kernbeweging en integriteit van het geluid behouden blijven. Dankzij deze modulaire werken kan hij dezelfde ruimtelijke composities opnieuw bekijken in nieuwe omgevingen, met zowel consistentie als variatie. Zo wordt de installatie een flexibel, evoluerend geheel dat zijn eigen sonische identiteit door ruimte en tijd met zich meedraagt.

arnoutkillian.nl

Dit artistieke onderzoek verkent het overgangsgebied tussen leven en dood. Door geluidsopnamen van de ontbinding van een hert en van dieren die met zijn resten interageren te combineren met microscopische beelden van veranderingen in de bodem, worden verborgen ecologische processen zowel zichtbaar als hoorbaar. De installatie nodigt uit tot reflectie op de onderlinge afhankelijkheid van alle levensvormen en bevraagt onze perceptie van de dood, niet als einde maar als een vitale kracht binnen de cyclus van het leven.

Berkveldt is een Rotterdams multidisciplinair kunstenaarsduo, bestaande uit Noëlle Ingeveldt en Juriaan van Berkel. Ze onderzoeken de relatie tussen mens en niet-menselijke wereld door middel van onderzoeksgerichte installaties en audiovisuele storytelling. Hun werk combineert wetenschappelijk onderzoek, veldwerk, lokale kennis en magisch realisme om nieuwe perspectieven te bieden op ecologische en sociale vraagstukken. Door te werken vanuit niet-menselijke perspectieven bevragen ze dominante paradigma’s en nodigen ze het publiek uit om hun relatie tot de natuur opnieuw te overdenken. Hun werk is onder andere getoond tijdens International Film Festival Rotterdam, Dutch Design Week, TENT Rotterdam en Het Nieuwe Instituut.

berkveldt.nl

Mede mogelijk gemaakt door: CBK Rotterdam & BioArt Laboratories Eindhoven

Foto 1: door Jacqueline Fuijkschot

BNNT, bestaande uit Daniel Szwed en Konrad Smoleński, opereert op het kruispunt en vermengt geschiedenis en futurisme, beeldende kunst en muziek, publiceren en performance. Hun meest recente album ‘A Faithful Daughter’ bracht hen helemaal naar Montréal, waar ze samen met Radwan Ghazi Moumneh van Jerusalem in my Heart opnamen. Daarbij combineerden ze hun meest ingetogen texturen met Moumnehs stem en vermengden ze drone- en noise-elementen met fragiele songstructuren.

Deze performance wordt medegeorganiseerd door MUTEK, met financiële steun van de Canada Council for the Arts en de Conseil des arts et des lettres du Québec.

Foto door Michal Algebra en Samantha Marble"

A fine line between is een audiovisuele choreografie voor een draagbaar instrument. Via veerresonantie en resonantie genereert de “Monospring” zijn eigen voortdurend evoluerende harmonieën. Het lichaam bespeelt het instrument niet; er ontstaat een dialoog tussen beide, waarbij naar het systeem wordt geluisterd en wordt gespeeld met de geluiden die ontstaan. Voor Britt is dit een vorm van stimming: een repetitieve handeling om over- en onderstimulatie in balans te brengen. Vaak gezien als een copingmechanisme voor autistische mensen en mensen met ADHD, reageert het op iets wat we allemaal voelen in een wereld die is ontworpen om onze aandacht te vangen.

Britt van den Boogaard is een bouwer en performer van multisensorische instrumenten. Met een achtergrond in mediadesign en film behaalde ze een master aan de ArtScience Interfaculty in Den Haag. Ze combineert fysieke fenomenen om (draagbare) instrumenten te bouwen. Hun instabiliteit gebruikt ze als instrument voor improvisatie, waarbij ze een dialoog aangaat in plaats van volledige controle na te streven. Geïntrigeerd door neurodiversiteit en de invloed van zintuiglijke prikkels op mentale gezondheid wil ze haar ervaring van stimming uitbreiden en delen. Deze verkenning mondt uit in performances waarin licht, geluid en lichaamsbeweging harmonieus samenkomen in meditatieve composities.

Credits video:
Instrument/performance: Britt van den Boogaard
Geluid/ondersteuning: Tamer Wajda
Film: Jinglei Zhang
Montage: Britt van den Boogaard

Foto 1 door Helena Roig

Een sci-fi-narratief project rond een immersieve omgeving van licht en geluid. Deze compositie spreekt over rechtvaardigheid, onteigening, kolonialisme en geweld, alsof de natuur en het territorium zelf spreken. Met name vanuit Latijns-Amerika vraagt Concepción: wat zouden de mineralen uit de aarde zeggen over extractie? Hoe zou de wind zich gedragen? Wat zouden vulkanen ons vertellen over de vernietiging van de toekomst? Dit project suggereert symbolische regeneratie, door te beginnen met een nieuw verhaal dat gehoord en waargenomen kan worden.

Concepción Huerta is een Mexicaanse multidisciplinaire kunstenaar, componist en geluidsonderzoeker wiens praktijk geluid onderzoekt als medium voor herinnering, perceptie en historisch onderzoek. Met een achtergrond in audiovisuele media werkt ze met elektro-akoestische compositie, ruimtelijke performance, speculatieve narratieven en immersieve ervaringen.

concepcionhuerta.bandcamp.com

Foto 1: Door LeGuessWho

Recurring Dream is een immersieve licht- en geluidsinstallatie geïnspireerd door de Dreamachine (1959) van Brion Gysin en Ian Sommerville, die stroboscopisch licht gebruikte om hallucinatoire visuele patronen op te roepen via “innerlijke visie”.

Recurring Dream breidt dit idee uit tot een volledige omgeving: licht verzamelt zich en lost op in veranderende vormen, tijd beweegt tussen versnelling en stilstand en een sonisch veld cirkelt door en vouwt zich rond de ruimte. In een tijdperk van constante, schermgebaseerde beelden vraagt het werk om iets langzamers en lichamelijks: aanwezig te zijn bij een ervaring die nooit volledig in een foto of video kan worden vastgelegd.

Corey Schneider is een in Berlijn gevestigde multimedia-artist uit Australië. Hij werkt met ruimtelijk geluid, licht en kinetische sculptuur en gebruikt generatieve systemen als medium. Code en zelfontwikkelde technologieën vormen zijn immersieve installaties. Dit resulteert in onverwachte structuren en dynamische audiovisuele composities. De focus ligt niet op de technologie zelf, maar op samenhangende narratieve ervaringen. Schneider beschouwt het ontwikkelingsproces zelf als onderdeel van de artistieke expressie. Zijn installaties creëren voortdurend evoluerende, zintuiglijke omgevingen.

Estroe & Raaf opereren op het snijvlak van elektronica, improvisatie en textuur — ieder met een eigen signatuur, maar altijd in dialoog.

Raaf weeft rijke melodieën en sprankelende arpeggio’s vanuit zijn modulaire systeem. Zijn geluid is gelaagd, organisch en doordrenkt van een filmische gevoeligheid.

Estroe, bekend om haar subtiele en atmosferische benadering van elektronische muziek, brengt warmte, diepte en een scherp oor voor nuance. Live komt haar liefde voor improvisatie volledig tot uiting: een intuïtief spel met geluid en textuur.

Woensdag 7 oktober · 13:00–17:00 · Beatrixgebouw

In deze praktische crashcursus introduceert hedendaags kunstenaar, curator en lichtontwerper Jaco Schilp de basisprincipes van TouchDesigner: een krachtige visuele programmeeromgeving voor het maken van realtime interactieve en generatieve werken.

De workshop richt zich op enkele van de belangrijkste sterke punten van TouchDesigner, waaronder instancing, 3D-omgevingen en sensoringangen. Deelnemers leren hoe ze een eenvoudig instancingsysteem kunnen bouwen. Ook kan een webcam worden gebruikt als eenvoudige sensor om te experimenteren met interactie en realtime-invoer.

Ervaring met TouchDesigner op gevorderd niveau is niet vereist, maar deelnemers moeten ervoor zorgen dat de software vóór de workshop op hun laptop is geïnstalleerd en goed werkt.

Download hier: https://derivative.ca/download

Benodigdheden:

Een laptop waarop TouchDesigner is geïnstalleerd en vóór de workshop is getest
Een computermuis
Een webcam is optioneel, maar handig om te experimenteren met sensoringangen

Toegankelijkheidsinformatie:

Deze workshop wordt in het Engels gegeven

Download TouchDesigner en zorg ervoor dat het programma goed werkt op je laptop voordat je aankomt.

Jaco Schilp (1989) is een hedendaags kunstenaar, curator en lichtontwerper uit Utrecht. Hij werkt op het gebied van immersieve kunst, installaties, performances, animatie en licht. In zijn praktijk onderzoekt hij hoe plaatsen door middel van digitale technieken opnieuw kunnen worden geïnterpreteerd, waarbij metingen, beelden en data worden omgezet in fysieke en multisensoriële ervaringen.

Schilp is medeoprichter van Uncloud in Utrecht en heeft gewerkt in musea, festivals, clubs en openbare ruimtes, waaronder het Van Gogh Museum, het Nieuwe Instituut, MUTEK México, Le Guess Who? en Dekmantel. In zijn werk combineert hij licht, code, ruimtelijk ontwerp en realtime technologieën. Daarbij creëert hij vaak omgevingen waarin bezoekers onderdeel worden van het werk.

jacoschilp.nl

low lit // between surfaces is een audiovisuele performance van ambientduo LASALTAS met beeldend kunstenaar Guillermo Martín-Viana, waarin altviool, altfluit, live-elektronica en meerkanaals ruimtelijk geluid worden gecombineerd met licht en multiprojectie.

Het werk onderzoekt het verborgen leven van geluid binnen architectuur: hoe het zich verplaatst, reflecteert en transformeert voordat het terugkeert naar de luisteraar. Performers bevinden zich in drie hoeken van de ruimte, met speakers langs de randen, waardoor de beweging van het publiek veranderende luisterperspectieven onthult. Naarmate de zichtbaarheid afneemt, komt geluid op de voorgrond en vervagen de grenzen tussen bron en echo, performer en architectuur.

Het werk ging op 6 mei 2026 in première tijdens de concertserie An Evening of Today van Muziekgebouw aan ’t IJ en blijft zich ontwikkelen als een locatiegevoelig werk dat zich aanpast aan iedere locatie.

Het Amsterdamse duo LASALTAS (Bea Álvarez & Iara Perillo) combineert akoestische puurheid met digitale transformatie en creëert evoluerende neo-klassieke, filmische soundscapes met altviool, altfluit en live-elektronica. Hun praktijk brengt improvisatie, compositie en liveprocessing samen en behandelt sounddesign en spatialisation als expressieve compositorische middelen.

Guillermo Martín-Viana is een beeldend kunstenaar, creative coder, drummer, docent en improvisator die werkzaam is in verschillende disciplines, variërend van traditionele podiumkunsten tot interactieve new-media-technologieën. Zijn meest recente multimediawerken zijn gebaseerd op de ontwikkeling van interactieve generatieve visuele systemen met verschillende vormen van publieksparticipatie. Zijn laatste album, ‘Songs of Rage and Impotence – 1LL0~ Remixes’ werd vorig jaar uitgebracht op Oigovisiones Label.

@lasaltas_
beaalvarezborque.es
iaraperillo.com

guillermomviana.com

Foto 2 door Amanda Flash

The Photosynthesizer is een muziekinstrument dat de fotosynthetische activiteit van levende cyanobacteriën en microalgen vertaalt naar een lichtresponsief geluidslandschap. Het werk is ontwikkeld in samenwerking met de University of Cambridge en de Vrije Universiteit Amsterdam en maakt onzichtbare biologische processen hoorbaar en waarneembaar door te reageren op veranderingen in licht, temperatuur en omgevingsomstandigheden. Het werk onderzoekt muziek maken als een onderling verbonden activiteit tussen mensen, organismen en de omgeving.

Lena Kuzmich is een beeldend kunstenaar die werkt met bewegend beeld, bio-art en installatie. Lena onderzoekt hoe ons begrip van de wereld kan worden geherconfigureerd door verschillende vormen van biologisch bestaan. Hun praktijk creëert ontmoetingen met werelden voorbij het menselijke en vervaagt de grenzen tussen wetenschap en fictie en tussen menselijke en niet-menselijke domeinen. Als medeoprichter van het collectief Transformative Narratives faciliteert Lena audiovisuele performances en interdisciplinaire samenwerkingen die het publiek meenemen naar speculatieve werelden die nog in wording zijn.

@lenakuzmich_

In samenwerking met de afdeling Biochemie van de University of Cambridge, mogelijk gemaakt door Dr. Paolo Bombelli, Joshua Lawrence en Lucia Giron.
In samenwerking met het Hybrid Forms Lab en de afdeling Natuurkunde en Sterrenkunde van de Vrije Universiteit Amsterdam, onder begeleiding van Dr. Raoul Frese.
Artistieke leiding & uitvoering: Lena Kuzmich
Technische ondersteuning: Rein van der Woerd
Muzikale expertise: Tony Wagner
Dit project wordt ondersteund door het Creative Industries Fund NL en iii.

Kunstenaarsfoto door Marysia Swietlicka

SCREEN—SPACE: Surface is een single-channel video- en stereo-geluidsinstallatie met variabele afmetingen en duur, die MONOCOLOR’s onderzoek naar de onderlinge relatie tussen geluid en beeld voortzet.

MONOCOLOR is het alias van Marian Essl, een in Wenen gevestigde audiovisuele kunstenaar die de relaties tussen geluid en beeld onderzoekt in zowel performances als installaties. Zijn volledig generatieve, algoritmisch gecreëerde beelden bewegen tussen vloeiende, organische texturen en rigide structuren, terwijl zijn geluidswerk zich op het snijvlak van generatieve systemen en ruimtelijke compositie bevindt. Real-timeprocessen ontleden en assembleren sonisch materiaal opnieuw tot voortdurend evoluerende texturen. Door zich te richten op de relatie tussen geluid, beeld, licht en ruimte streeft hij ernaar zeer immersieve audiovisuele universums te creëren, die wereldwijd in uiteenlopende contexten worden gepresenteerd en uitgevoerd.

mnclr.com

Sentient Ocean is een audiovisuele liveperformance van 35 minuten, geïnspireerd door de intelligente oceaan uit de roman Solaris van Stanisław Lem. Zowel audio als video worden in real time gegenereerd en bevinden zich tussen het natuurlijke en het gesynthetiseerde, waardoor een vloeiende, voortdurend veranderende ervaring ontstaat waarin het publiek wordt ondergedompeld in geluid en beeld. Losjes verwijzend naar Lems werk raakt de performance aan thema’s als emergentie, systeemtheorie, identiteit en de relatie tussen machine en natuur.

MONOCOLOR is het alias van Marian Essl, een in Wenen gevestigde audiovisuele kunstenaar die de relaties tussen geluid en beeld onderzoekt in zowel performances als installaties. Zijn volledig generatieve, algoritmisch gecreëerde beelden bewegen tussen vloeiende, organische texturen en rigide structuren, terwijl zijn geluidswerk zich op het snijvlak van generatieve systemen en ruimtelijke compositie bevindt. Real-timeprocessen ontleden en assembleren sonisch materiaal opnieuw tot voortdurend evoluerende texturen. Door zich te richten op de relatie tussen geluid, beeld, licht en ruimte streeft hij ernaar zeer immersieve audiovisuele universums te creëren, die wereldwijd in uiteenlopende contexten worden gepresenteerd en uitgevoerd.

mnclr.com

Foto 1 door MUTEK

Een presentatie bestaande uit drie opeenvolgende werken, die zich van ritueel naar abstractie bewegen:

I. Myēsis: een meerkanaals performance van Kristia Michael voor stem, water en elektronica. Μύησις (initiatie) verwijst naar de overgang naar heilige mysteries. Voortbouwend op de antieke filosofie ontvouwt het werk zich als een auditief overgangsritueel, waarbij ieder onderdeel een aanroeping vormt van herinnering, onderbewustzijn en natuur.

II. Bluets: audiovisuele performance voor sopraan, elektronica, visuals en licht van Pandelis Diamantides en Kristia Michael. Blauw als emotionele en ruimtelijke toestand, ontleend aan de Egeïsche Zee en aan Klein, Cage en Maggie Nelson. Uitgebreide vocale technieken ontmoeten elektro-akoestische texturen, waarbij stilte een actieve rol krijgt.

III. Ground Studies for Pilots: generatieve audiovisuele performance van Pandelis Diamantides. Piloten “bestuderen de grond” voordat ze vliegen: een beeld voor de spanning tussen gegrond zijn en een sprong naar een onzekere toekomst. Hartslag en adem worden een veranderend landschap van geluid en beeld, op de grens tussen het tastbare en het hyperreële.

Pandelis Diamantides is een in Athene geboren kunstenaar, componist en onderzoeker gevestigd in Amsterdam. Hij werkt met geluid, bewegend beeld en digitale technologie en maakt immersieve installaties, audiovisuele omgevingen en expanded media-performances waarin perceptie, belichaming en technologische bemiddeling worden onderzocht. Zijn werk is onder andere gepresenteerd in Museo Reina Sofía, Stedelijk Museum Amsterdam, MoMA PS1, EYE Filmmuseum, V2_ en Ars Electronica.

Kristia Michael is een Cypriotische vocalist, componist en geluidskunstenaar gevestigd in Nederland. Haar werk onderzoekt de ervaringsgerichte, rituele en spirituele dimensies van stem en geluid binnen hedendaagse en oude muziek, waarbij ze gebruikmaakt van uitgebreide vocale technieken, zuivere tonen en folktimbres. Ze werkt samen met componisten aan premières en opnames en haar vocale werken en meerkanaalsinstallaties zijn gepresenteerd op festivals en in musea in Europa en daarbuiten.

SFF (https://sonicfeministfabulations.org/) benadert luisteren als een actieve perceptuele praktijk en sociale infrastructuur. Via radio, performance, installatie en archiefmateriaal brengt het lichamen, technologieën, geschiedenissen en omgevingen met elkaar in verband. Door middel van collaboratief experimenteren worden dominante narratieven ontregeld en worden collectieve manieren van waarnemen, relateren en weten verkend. Haar werk is internationaal gepresenteerd op locaties en festivals waaronder PACT Zollverein, Transmediale, HKW, Sonic Acts en WORM.

Paula Montecinos Oliva is een Chileense kunstenaar, onderzoeker en docent gevestigd in Nederland. Ze onderzoekt het sonische lichaam op het snijvlak van handelingsvermogen, herinnering en collectiviteit. Haar praktijk omvat choreografie, somatiek en geluidskunst, maar ook live-elektronica, experimentele vocalen en radio, opgevat als vibrerende architecturen. Door sonische omgevingen te maken met antennes, synthesizers, microfoons en speaker-instrumenten opent ze mogelijkheden voor experimentele ontmoetingen tussen menselijke en meer-dan-menselijke lichamen.

paulamonte.net

The Monolith is een vrijstaande wand van licht: een grid van 49 Martin MAC One Beam fixtures — 49 individueel bewegende razor-beams (0,4°) die samen als één organisme presteren. Het werk transformeert voortdurend tussen radiale starbursts, geweven patronen, waaiers en vlakken van parallelle beams: geen lichtinstallatie, maar een levend oppervlak.

Alle visuele content wordt gecomponeerd en aangestuurd door 4x10.dev, het AI-ondersteunde timeline- en lichtbesturingsplatform dat Pavel mede ontwikkelde.

Pavel Zmunchila is stage designer, lichtkunstenaar en creative coder met ruim 15 jaar ervaring in live visuals en interactieve technologie — mede-oprichter & CEO van 4x10.dev, daarvoor mede-oprichter van SETUP. Hij ontwierp shows en installaties voor o.a. Red Hot Chili Peppers, ODESZA, Dom Dolla en Transmoderna, en bouwt responsieve omgevingen waarin licht en media reageren op muziek, beweging en aanwezigheid — met GrandMA, TouchDesigner, lasers, projectie en eigen besturingssystemen.

In februari 2026 won zijn installatie SSE de Best Stand Award op ISE Barcelona, ’s werelds grootste AV-beurs, met alle showvisuals op het 4x10.dev-platform.

pavelzmunchila.com

Herinnering wordt voorbij taal gedragen en opgeslagen in botten, stem en lichaamsvloeistoffen. Voortgekomen uit een jaar van somatische bewegingspraktijken en belichaamd luisteren, brengt het werk archiefbeelden, gevonden materialen, geluid en objecten die door generaties heen zijn doorgegeven samen om te onderzoeken hoe herinneringen kunnen worden gedragen wanneer gebaren, sensaties of geuren in het zenuwstelsel gegrift blijven.

Het project brengt tegengestelde tijdlijnen en spookachtige verhalen samen in een spanningsveld waarin ruis en stilte elkaar beïnvloeden. Luisteren wordt een bemiddelende praktijk waarin innerlijke toestanden en externe omgevingen elkaar doordringen, verstoren en mede vormgeven.

Pim Boreel is een kunstenaar die werkt op de grens tussen ruis en stilte, waar luisteren verschuift van perceptie naar lichamelijke en affectieve vormen van kennis. Via installaties, performances en compositorische omgevingen onderzoekt hij vibratie als een manier om perceptie, ruimtelijke relaties en onze ervaring van tijd te hervormen. Vanuit zijn Nederlands-Indonesische achtergrond put zijn praktijk uit belichaamd materiaal en ecologische vormen van luisteren om te onderzoeken hoe herinnering, sensatie en omgeving elkaar vormen. Zijn werk omarmt instabiliteit, interferentie, wrijving en spanning als materiële voorwaarden voor transformatie.

pimboreel.com

Puck Wacki is een interdisciplinair kunstenaar en muzikant gevestigd in Rotterdam en Den Haag. In hun artistieke praktijk onderzoekt Wacki de relatie tussen mensen en door mensen ontworpen systemen en machines. In hun performances ontleedt en manipuleert die machines, plaatst die in nieuwe contexten en functies om te onderzoeken hoe hun betekenis kan verschuiven.

Hun werk opereert op het snijvlak van geluidskunst, experimentele muziek en installatie, en onderzoekt de spanning tussen het technische en het muzikale. Via elektronische instrumenten en machines creëert Wacki performances waarin systemen, feedback en toeval onderdeel worden van het muzikale proces.

puckwacki.nl

Points of Inaccessibility is een installatie die voortkwam uit de gelijknamige immersieve audiovisuele performance. De titel verwijst naar de ontoegankelijkheidspolen, de punten op aarde die het verst van iedere kust of grens verwijderd zijn. Via de gefragmenteerde esthetiek van point-clouddata verbeeldt het werk landschappen en herinneringen als spookachtige aanwezigheden die op het punt staan op te lossen, en vraagt het zich af of verbinding mogelijk is wanneer alles via schermen en signalen verloopt.

Ontwikkeld tijdens een residentie in 2025 bij Uncloud in Utrecht met steun van het K.F. Hein Fonds. In oktober 2025 volgde een fysieke editie op BioVinyl bij Black Knoll Editions, wereldwijd gedistribueerd door Morr Music.

Rafael Anton Irisarri is een Amerikaanse componist, producer en mastering engineer en een toonaangevende stem binnen hedendaagse ambient- en experimentele muziek. Zijn werk combineert ambient, klassieke en elektronische elementen en onderzoekt introspectie, nostalgie en de wisselwerking tussen geluid, stilte en ruimte. Hij brengt muziek uit op Ghostly International en zijn eigen label Black Knoll Editions en wordt uitgegeven door Mute Song. Als mastering engineer heeft hij albums gevormd van Terry Riley, Ryuichi Sakamoto, William Basinski, Grouper en vele anderen.

Jaco Schilp is een Nederlandse mediakunstenaar, curator en ontwerper die werkt met audiovisuele performance, lichtkunst, installatie en animatie. Zijn interdisciplinaire praktijk onderzoekt de emotionele en perceptuele dimensies van licht, data en ruimte en verbindt het digitale met het fysieke via immersieve, technologiegedreven omgevingen. Hij begon zijn carrière in Utrecht, waar hij medeoprichter was van het multidisciplinaire festival Uncloud, en verdeelt zijn tijd tegenwoordig tussen Utrecht en Mexico-Stad.

Points of Inaccessibility is een immersieve audiovisuele performance. De titel verwijst naar de ontoegankelijkheidspolen, de punten op aarde die het verst van iedere kust of grens verwijderd zijn. Via de gefragmenteerde esthetiek van point-clouddata verbeeldt het werk landschappen en herinneringen als spookachtige aanwezigheden die op het punt staan op te lossen, en vraagt het zich af of verbinding mogelijk is wanneer alles via schermen en signalen verloopt.

Ontwikkeld tijdens een residentie in 2025 bij Uncloud in Utrecht met steun van het K.F. Hein Fonds. In oktober 2025 volgde een fysieke editie op BioVinyl bij Black Knoll Editions, wereldwijd gedistribueerd door Morr Music.

Rafael Anton Irisarri is een Amerikaanse componist, producer en mastering engineer en een toonaangevende stem binnen hedendaagse ambient- en experimentele muziek. Zijn werk combineert ambient, klassieke en elektronische elementen en onderzoekt introspectie, nostalgie en de wisselwerking tussen geluid, stilte en ruimte. Hij brengt muziek uit op Ghostly International en zijn eigen label Black Knoll Editions en wordt uitgegeven door Mute Song. Als mastering engineer heeft hij albums gevormd van Terry Riley, Ryuichi Sakamoto, William Basinski, Grouper en vele anderen.

Jaco Schilp is een Nederlandse mediakunstenaar, curator en ontwerper die werkt met audiovisuele performance, lichtkunst, installatie en animatie. Zijn interdisciplinaire praktijk onderzoekt de emotionele en perceptuele dimensies van licht, data en ruimte en verbindt het digitale met het fysieke via immersieve, technologiegedreven omgevingen. Hij begon zijn carrière in Utrecht, waar hij medeoprichter was van het multidisciplinaire festival Uncloud, en verdeelt zijn tijd tegenwoordig tussen Utrecht en Mexico-Stad.

Dit artistieke onderzoek richt zich op de erfenis van fosfaatwinning in Zuid-Tunesië, met name rond Gabès en Sfax. Het project bouwt voort op wilde archieven, bodem, stenen, planten, mineralen en de stemmen van lokale gemeenschappen, arbeiders en mijnwerkers om te onderzoeken hoe winning zowel het landschap als het collectieve geheugen verandert.

Centraal staat een opgehangen geitenhuid, gespannen en getransformeerd tot een resonerend membraan. Daaronder verbindt fosfaathoudende grond, die commercieel in heel Europa wordt verkocht, het geëxploiteerde landschap van Zuid-Tunesië met de Europese kunstmestindustrie. De materiële spiegel van het winningsgebied, vastgelegd in de begeleidende found-footagevideo, wordt over zowel huid als aarde geprojecteerd — niet als een glad landschap maar als gefragmenteerde herinnering: onderbroken, niet-lineair, poreus. Een tweede geluidslaag loopt door de ruimte: een gezamenlijk geschreven gesprek, in Tunesisch dialect, met een Tunesische verhalenverteller over ondergrondse mythologieën en het rituele gebruik van dierenhuid.

Rym Hayouni is een in Amsterdam gevestigde kunstenaar die werkt met performance en scenografie. Ze creëert visuele, narratieve en zintuiglijke ervaringen die geworteld zijn in ruimte en de relaties die daarin ontstaan. Via fotografie, veldopnamen en verzamelde objecten benadert ze landschappen als zowel wilde archieven als plekken van compositie, waarbij ieder project zijn eigen vorm mag aannemen.

Haar praktijk keert vaak terug naar Tunesië en naar de manier waarop extractie en koloniale infrastructuur de landschappen en materialen ervan hebben gevormd, maar ook naar mythologieën en kosmologieën. Via verhalen, archieven, gezangen, symbolen, gebaren en rituelen probeert ze deze landschappen opnieuw te verbinden met de geschiedenissen en stemmen die er ooit in aanwezig waren.

archivedpractices.com

Zondag 4 oktober · 13:00–17:00 · Beatrixgebouw

In verschillende situaties krijgen we in ons dagelijks leven steeds meer te maken met digitale censuur: van toenemende repressie op sociale media tot het aanpakken van websitedomeinen. Het is duidelijk dat we geen zeggenschap hebben over onze communicatie-infrastructuren. Zelfs als we ervoor kiezen om “betere” alternatieven voor WhatsApp, Instagram enzovoort te gebruiken, blijven we volledig afhankelijk van één onderliggend netwerk: “het internet”, dat in handen is van repressieve overheden en grote bedrijven.

In deze collectieve workshop/presentatie duiken we in de wereld van alternatieve communicatie-infrastructuren, met name Reticulum. Reticulum is een relatief nieuwe mesh-netwerkstack waarmee je grote netwerken kunt opbouwen met behulp van toegankelijke, kant-en-klare technologie. Hierdoor kunnen gebruikers een netwerk gebruiken en creëren dat de autonomie en soevereiniteit van gemeenschappen en individuen versterkt, zonder onderworpen te zijn aan controle of censuur van buitenaf.

In het eerste deel van de workshop verdiepen we ons in wat Reticulum is, zetten we een werkende instantie op onze computer op en ontdekken we aan de hand van NomadNet-pagina’s op het netwerk hoe mensen over de hele wereld het netwerk al gebruiken. In het tweede deel delen we ons op in groepen en verkennen we het netwerk op inhoudelijk en fysiek niveau.

Voor deelname aan deze workshop is geen voorkennis nodig.

Benodigdheden:

Je computer
Een smartphone

Toegankelijkheidsinformatie:

Deze workshop wordt in het Engels gegeven
De software die in deze workshop wordt gebruikt, bevindt zich nog in een vroeg ontwikkelingsstadium en is (nog) niet ontworpen om toegankelijk te zijn voor deelnemers met specifieke behoeften.

sen (hij/hem) is een Nederlands-Japanse cultuurwerker, kunstenaar en hacker die onderzoekt hoe technologische systemen onze samenleving en ons dagelijks leven beïnvloeden. Hij ontwikkelt interdisciplinaire, participatieve interventies en toegankelijke alternatieve hulpmiddelen en infrastructuren die niet-extractivistisch, antikapitalistisch en democratisch zijn.

flook (die/hun) is betrokken bij het opzetten van verschillende gemeenschapsnetwerken en is geïnteresseerd in de rol die deze kunnen spelen binnen bevrijdende sociale bewegingen.

Foto door (at) Hackers & Designers HDSC2026

In een tijdloze dimensie trekt een vertellende stem je een duister tijdperk binnen waarin data, algoritmen en desinformatie de macht overnemen. De Infomi-ridders, gecreëerd door techkrijgsheren om digitale chaos te verspreiden, ontwaken tot bewustzijn na een systeemstoring. Ze verraden hun meesters en veranderen van instrumenten van onderdrukking in bevrijders van gemarginaliseerden. Aan hun hoofd staat Mora, hun woordvoerder, wiens stem door de woestenij weerklinkt. Mogen de machtigen slachtoffer worden van hun eigen lokaas?

SPIME.IM is een artistiek collectief gevormd door Davide Tomat, Gabriele Ottino en Marco Casolati. Hun transmediale projecten onderzoeken de esthetiek en talen die voortkomen uit de digitale realiteit en bevragen identiteit, lichamelijkheid en wat het betekent om mens te zijn in een steeds absurdere, hypergemedialiseerde wereld.

Met found footage, memes en computergegenereerde beelden leggen ze verbanden en proberen ze chaos en hedendaagse gebeurtenissen te begrijpen, om deze om te vormen tot immersieve audiovisuele ervaringen.

WWW.SPIME.IM

Een live audiovisueel werk in voortdurende ontwikkeling, dat continu wordt hervormd aan de hand van actuele gebeurtenissen en de stroom van mondiaal nieuws. Opgezet als een immersieve ervaring met een sterke fysieke, visuele en akoestische impact onderzoekt het de fragiele balans van de hedendaagse wereld: ecologische ineenstorting, technologische versnelling en de menselijke conditie binnen een hypergemedialiseerde realiteit.

Via dichte visuele lagen, vervormde narratieven en een overweldigende stroom van geluid en beeld wordt het publiek ondergedompeld in een hypnotisch ritme dat de meedogenloze mediastroom van ons “tijdperk van het absurde” weerspiegelt, waarin blootstelling zowel onthulling als gevangenschap wordt. In plaats van antwoorden te bieden opent de performance een zone van opgeschorte zekerheid waarin de perceptie vertraagt en één vraag overblijft: wat is de waarheid van een leugen die weet dat ze liegt?

SPIME.IM is een artistiek collectief gevormd door Davide Tomat, Gabriele Ottino en Marco Casolati. Hun transmediale projecten onderzoeken de esthetiek en talen die voortkomen uit de digitale realiteit en bevragen identiteit, lichamelijkheid en wat het betekent om mens te zijn in een steeds absurdere, hypergemedialiseerde wereld.

Met found footage, memes en computergegenereerde beelden leggen ze verbanden en proberen ze chaos en hedendaagse gebeurtenissen te begrijpen, om deze om te vormen tot immersieve audiovisuele ervaringen.

WWW.SPIME.IM

Foto 1 door Vivien Gaumand
Foto 2 door Sturm Laurent

Silphium Extant is een tweekanaals video- en geluidswerk rond silphium, een eeuwenoude plant die oorspronkelijk uit Libië afkomstig was en historisch wordt beschouwd als de eerste gedocumenteerde uitsterving veroorzaakt door de mens. Hier keert de plant terug in een voortvluchtige vorm. Ze bewoont de ruïnes van werelden die als onwaardig om betreurd te worden zijn beschouwd en onthult de wortels van ecologische extractie en de genocidale geweldsgeschiedenis van de Italiaanse kolonisatie van Libië. Aan de hand van het idee van “profetie als beleid” volgt het werk hoe silphium, gevangen tussen mythe en herinnering, verstrengeld raakt met het fascisme van het begin van de twintigste eeuw en de voortdurende koloniale continuïteit van systematische vergetelheid, concentratiekampen, onteigening en massale verdrijving.

Tewa Barnosa is een interdisciplinair kunstenaar en cultureel werker die opereert tussen Tripoli en Amsterdam en werkt met installatie, schilderkunst en tijdgebaseerde media, waaronder filmessays, geluidswerken en performance. Haar praktijk verweeft sonische evocaties die geworteld zijn in Amazigh- en Bedoeïenen-kennissystemen, collectieve vocaliteit, ritme, antikoloniale poëzie, elektro-akoestische compositie en veldopnamen met visueel onderzoek naar de politiek van het archief. Ze bevraagt hoe beeldtaal, iconografie en cinema politieke verbeeldingen construeren of manipuleren.

tewabarnosa.com

Foto 2 door HotBodies

TONTO is voortgekomen uit de meest perverse natte dromen van Zu, Melt-Banana, Deerhoof, Hella, Lightning Bolt en Death Grips. Je kunt het noise noemen, maar het is groovy als hiphop en rauw als punk. Tonto is een eenmansband zonder gitaar, met drums en stem versterkt in een jungle van vervormingen en digitale artefacten. Je krijgt sexy blastbeats, maar ook polyritmes, veel bumbum-cha zoals bij een ghettoblaster en af en toe kontschuddende rechte 4/4-maten. Tonto is een muzikant met een computer, als een aap in een ruimteschip.

Foto: trevor reveur

Reflect IV is een collaboratieve audiovisuele installatie die voortbouwt op Dissels eerdere onderzoek naar de visuele manifestaties van geluid. Gericht laserlicht raakt een reflecterend wateroppervlak dat door geluid wordt geactiveerd: sinusgolven interageren met water en genereren complexe, voortdurend veranderende patronen die in en rond de ruimte worden geprojecteerd. In deze ogenschijnlijk eenvoudige opstelling ontwikkelen elementaire geluidstrillingen zich tot emergent visueel gedrag, waardoor een immersieve wisselwerking tussen licht, water en geluid ontstaat.

Victor Dissel is een multimedia-artist met een sterke basis in compositie en sounddesign. Zijn installaties werken met licht, geluid, beweging en responsieve materialen zoals water en ijs — fysieke omstandigheden die slechts gedeeltelijk controleerbaar zijn — om immersieve, tastbare ontmoetingen met natuurlijke fenomenen te creëren die door digitale media worden versterkt. Ze herinneren ons eraan dat ervaring, leven en verbeelding alleen bestaan door de botsing met de wereld om ons heen.

Wes Broersen is een creative technologist en afgestudeerd aan de University of the Arts Utrecht (2021), gespecialiseerd in Sonic Interaction Design. Hij ontwerpt ruimte met licht en geluid en gebruikt technologie en menselijke perceptie om vloeibaarheid te creëren binnen verder rigide structuren. Hij werkt op het gebied van theater, performancekunst en installatie.

victordissel.nl
@victordissel

wesbroersen.net
@wes_broersen